Wie ben ik

Ik ben Sara Kampert, 25 jaar actief in de paarden. Als kind verzorgde ik de paarden die bij handelaren in de wei liepen. Paardenmarkten hoorden dan ook bij m’n favoriete uitstapjes. Verwonderd over al dat moois, maar ook bezorgd over hun nabije toekomst, maakte ik een voornemen: als ik ooit de mogelijkheid had om een paard te kopen, zou ik er één kopen op de paardenmarkt in Anderlecht naast het slachthuis. Tien jaar later kwam ik dit voornemen na. Toen ze nog op de veewagen stond was ik al verkocht…Noha noemde ik deze merrie van 9 jaar…later ontdekte ik dat Noha “gids” betekent..en laat zij nou precies de rode draad door mijn leven zijn vanaf toen…

Direct na aankoop liet ik haar klinisch keuren door een dierenarts en kwam er een smid bij om haar ijzers eronder uit te halen…het mooie sprookje werd abrupt verstoord want nadat de ijzers waren verwijderd was deze mooie merrie van het ene op het andere moment kreupel. Vanaf toen begon onze reis door het land der therapeuten, specialisten en dierenartsen. Er werden foto’s gemaakt, ze kreeg speciaal beslag, fysiotherapeuten, osteopaten, natuurgeneeskundigen, niemand kon haar helpen. 100.000 poedertjes en druppeltjes hadden we geprobeerd, maar haar gezondheid ging alleen maar achteruit. Ze kon uiteindelijk niet eens meer draven en ging vreemde houdingen aannemen..het leek een mysterie. Ik was intussen begonnen met studeren over de gezondheid van het paard en ben er nooit meer mee opgehouden. Na de opleiding acupressuur voor paarden kon ik Noha wat ondersteunen en ze genoot van de massages maar veel meer dan dat kon ik haar niet bieden. Ze was er nog lang niet en ik dus ook niet. Veterinaire natuurgeneeskunde was de volgende studie. Toen ik ook van deze opleiding m’n diploma op zak had, wist ik veel meer, kon ik ook andere paarden beter helpen maar mijn eigen merrie nog steeds niet. Ze leek in een vicieuze cirkel te zitten waar niemand haar uit kon halen. Hoe kon ik nou een goede therapeut zijn als ik mijn eigen paard niet beter kon maken? Ik zat niet stil. Hoeven was het volgende punt waarop ik mijn hoofd (en spieren) kon breken. Ik leerde hoe ik hoeven kon lezen en uiteindelijk ook hoe ik hoeven moest bekappen. Het was fijn me nu bewust te zijn van alles wat hoeven lieten zien en dit binnen het totale plaatje van de gezondheid te kunnen plaatsen. Maar, terwijl ik andere paarden nu ook met de hoeven kon helpen, ging Noha nog steeds achteruit. Gelukkig had ze ook haar goede momenten waardoor haar levenslust bleef (en mijn studielust ook). Een energetisch traject was ik gestart, inclusief reiki en telepathisch communiceren met dieren. Er ging bijna letterlijk een wereld voor mij open. Mijn vaardigheden als natuurgeneeskundig therapeut namen een spurt. Nog meer paarden kon ik nu helpen en wat kreeg (en krijg) ik daar veel voor terug. Als natuurgeneeskundige had ik al geleerd te kijken naar het individu, maar het individu is nu individueler dan dat het ooit is geweest. Geen enkel paard is hetzelfde. Ze hebben allemaal een eigen verhaal. Ook voor Noha is het inslaan van deze weg een opluchting geweest, het heeft ons veel dichter bij elkaar gebracht, maar nog steeds was de vicieuze cirkel bij Noha niet doorbroken. Door mijn natuurgeneeskundige achtergrond zag ik dat er op het gebied van paard en gezondheid raakvlakken waren met de biologie, filosofie, scheikunde, natuurkunde, astrologie en geologie. Natuurlijk ben ik hier toen ook in gedoken. Dankzij alle voorkennis die ik had en de behandelpaarden die ik links en rechts kreeg, en natuurlijk mijn eigen paarden kon ik een soort van voedingsonderzoek starten. Dit heeft een kleine twee jaar geduurd omdat het ook alle seizoenen omvat, maar ik heb hiermee een redelijk uniek voedingsconcept ontwikkeld, getoetst aan de chinese geneeskunde, waarmee ik meerdere paarden heb kunnen helpen, waaronder ook eindelijk mijn eigen merrie Noha.

Noha is inmiddels 20 jaar en kan op deze leeftijd eindelijk van haar rust genieten op mijn schitterende paardenparadijsje samen met m’n twee andere paarden.

Copyright Sara Kampert 2017 ©